• چهارشنبه، ۱۵ مرداد ۱۳۹۹
  • الأربعاء، 15 ذو الحجة 1441
  • Wednesday, 5 August 2020

نشست و برخاست با يك فرد بهايى چه حكمى دارد؟ بعضى مى گويند حتى رطوبت آنها نجس است، لطفاً در مورد فرقه بهايى توضيح دهيد.

نشست و برخاست با يك فرد بهايى چه حكمى دارد؟ بعضى مى گويند حتى رطوبت آنها نجس است، لطفاً در مورد فرقه بهايى توضيح دهيد.

پاسخ : در مورد فرقه بهايى ابتدا لازم است نظرى به چگونگى پيدايش اين گروه بيندازيم و سپس به برخى از عقايد آنها اشاره و آن گاه در مورد نجاست بحث نمايم.
سيد محمدعلى باب پسر سيد محمدرضا بزاز شيرازى پس از درگذشت سيد كاظم رشتى در سال (1260 ه) ادعا نمود كه باب واسطه وصول به امام زمان حضرت حجة بن الحسن قائم آل محمد(عج) است. وى در شيراز نخستين بار دعوت خويش را با ملا حسين بشرويه اظهار كرد و او به وى گرويد و از طرف باب ملقب به باب الباب شد، و در مدت 5 سال تعدادى از علماى شيخيه به سيد على باب گرويدند.
باب، نخست مى‏ گفت من باب امام زمان هستم و مردم براى پى بردن به اسرار و حقايق بزرگ به ناچار بايد از اين باب بگذرند. ولى بعد از مدتى گامى فراتر نهاد و گفت خداى تعالى كتاب «دبيان» را بر من نازل فرموده، و سپس گامى فراتر نهاده و ادعا نمود كه وى همان قائم موعود است.
سيد محمد على باب در سال 1294 در تبريز در حضور ناصرالدين ميرزا وليعهد با علماى شهر تبريز مناظره كرد و پس از شكست در مناظره و چوب‏كارى توبه نمود.
پس از درگذشت محمدشاه قاجار شورش ‏هايى به حمايت از باب ، پياپى در مازندران و زنجان روى داد. و به دستور ميرزا تقى‏ خان اميركبير – صدراعظم ناصرالدين شاه – باب را از چهريق به تبريز آورده و به قتل رساندند.
پس از كشته شدن محمدعلى شاه و سوء قصد بابيان به ناصرالدين شاه جانشين باب را كه ميرزا يحيى نورى ملقب به صبح ازل بود با برادرش ميرزا حسين‏على معروف به بهاءاللَّه و عده ‏اى از بابيان به عراق تبعيد كردند. در آنجا بين دو برادر اختلاف افتاد و ميرزا حسين‏على از اطاعت برادرش صبح ازل خارج شد و بين پيروان آن دو برادر جنگ و ستيز در گرفت، دولت عثمانى كه در آن روزگار عراق و فلسطين و قبرس را در تصرف داشت بين آن دو برابر جدائى افكند و صبح ازل را به قبرس و برادرش ميرزا حسين‏على را به عكّا تبعيد كرد. بابيان به طرفدارى صبح ازل پرداختند و معروف به ازلى شدند. بهائيان به ميرزا حسين‏على بهاءاللَّه گرويدند، معروف به بهايى شدند و از دين اسلام خارج گرديدند. [1]
ميرزا حسين‏على در عكّا به نشر تعاليم و دعاوى خويش پرداخت و كتاب «اقدس» را كه اساس تعاليم اوست در آنجا نوشت و در همان جا از دنيا رفت.
تعاليم ميرزا حسين‏على به وسيله پسرش عباس افندى ملقب به عبدالبها منتشر شده است. بهاييان انبيا را مظاهر الهيه مى‏ خوانند و معتقدند كه بعد از محمد صلى الله عليه وآله باب و بعد از او ميرزا حسين‏على به عنوان مظهر الهى به عالم آمده است. و گويند بعد از بهاءاللَّه لااقل تا هزار سال ديگر مظهر الهى در عالم نخواهد آمد.
بهاييان سال را به 19 ماه و هر ماه را به 19 روز تقسيم مى‏ كنند، در آغاز هر ماه نوزده روزى مجمعى دارند به نام «ضيافت روز نوزدهم» كه در آن به خواندن اذكار و ادعيه و كتب مقدس خويش مى ‏پردازند. مراكز مهم اجتماعات رسمى آنها خطيرة القدس نام دارد، كه در برخى از بلاد دارند. در عشق ‏آباد در سال 1902 و در نزديك شيكاگو (آمريكا) در سال 1953 نيز مركز و معبدى به نام «مشرق الاذكار» ساخته ‏اند. [2]
نمونه ‏اى از احكام بهاء:
1. هر مرد و يا زن كه مرتكب زنا شود نه مثقال طلا به بيت‏ المال بدهد؛
2. هر نوزده سال يك مرتبه بايد همه اسباب منزل را تجديد كرد؛
3. تراشيدن موى سر حرام ولى تراشيدن ريش جايز است؛
4. همه چيز دنيا پاك است؛
5. گوش دادن به موسيقى حلال است؛
6. مردگان را بايد در ميان بلور و يا سنگ‏هاى محكم يا چوب‏ هاى سخت و لطيف دفن نمود؛
7. هر كس خانه كسى را آتش بزند او را بسوزانيد؛
8. منى پاك است؛
9. طبق آيين بهايى روزه 19 روز است. [3]
ارتباط با بهايى‏ ها
با توجه به نحوه به وجود آمدن اين فرقه و همچنين عقايد و باورهاى آنها و برخورد قاطع علما و فقها با اين گروه، به تحقيق مى‏ توان گفت كه فرقه بهايى نه تنها هيچ گونه ارتباطى با دين مقدس اسلام ندارد بلكه اصلاً دين نيست و پيروان آنها كافر و نجس مى‏ باشند و ارتباط و مراوده با آنها جايز نيست.
حضرت آيت اللَّه گلپايگانى در جواب زنى كه شوهر بهايى داشته چنين مى‏نويسد: «با اينكه شوهر شما بهايى است بايد از او جدا شويد و بازگشت شما به منزل او حرام است و محتاج به طلاق نيست و پس از آن كه از تاريخى كه با او همبستر نشده ‏ايد عده منقضى شود مى ‏توانيد بدون طلاق با هر مرد مسلمان كه بخواهيد ازدواج كنيد و فرزندان شما چون وطى به شبهه هستند به شما ملحق هستند و به پدرشان شرعاً ملحق نيستند، و او نمى‏تواند از آنها اگر صغير هستند سرپرستى نمايد و بايد از او گرفته شود. [4]
معاشرت با بهايى‏ ها در صورتى كه ترويج روش باطل آنها گردد و يا در مؤمنين ضعيف الايمان اثر بگذارد جايز نيست، بدن آنها نجس مى‏باشد، لذا اگر يقين حاصل گردد كه جايى از بدن انسان با رطوبت مسريه بدن آنها ملاقات نموده است بايد پاك گردد. [5]
مقام معظم رهبرى مى‏ فرمايد: اما راجع به نشست و برخاست با آنها، فرقه ضاله بهاييت نجس مى‏ باشند و افراد به هنگام برخورد و تماس با آنها واجب است مسايل طهارتى كه نسبت به آنها شرط شده است مراعات كنند،[6] و همچنين جميع مؤمنين مسؤوليت دارند كه توطئه‏ ها و دسايس فرقه ضاله بهاييت را نابود و محو كنند و امثال اين فرقه‏ هاى گمراه كننده كه موجب انحراف مسلمين مى‏باشد بايد از آنها اجتناب و خوددارى شود،[7] فرقه بهايى نجس و دشمن دين و ايمان هستند و مردم بايد از آنها اجتناب كنند،[8] اما در صورتى كه رفت و آمد با آنها طورى باشد كه روى آنها تأثير بگذارد يعنى آنها به طرف دين حق و حقيقت كشيده شوند اشكال ندارد اما حكم نجاست آنها بر جاى خود باقى است يعنى هنگام رفت و آمد بايد مسايل طهارتى كه نسبت به آنها شرط شده مراعات كرد.”

پاورقي
“[1] فرهنگ فرق اسلامى، دكتر جواد مشكور، ص 91، بنياد پژوهش ‏هاى اسلامى آستان قدس رضوى.
[2] دايرة المعارف فارسى، علام حسينى مصاحب، ج 1، ص 475، 1345.
[3] عقايد و اديان، مصطفى نورانى اردبيلى، ص 474.
[4] مجمع المسايل فارسى، گلپايگانى، ج 2، ص 212.
[5] مجمع المسايل، صانعى، ص 45 – 46.
[6] اجوبة الاستفتائات، سيدعلى خامنه ‏اى (دام‏ظله)، عبادات جزء اول، دارالوسيله.
[7] همان.
[8] همان.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code